Zapowiedzi

Olimpijczycy Lubelszczyzny - Dariusz Słapek, Maciej Powała-Niedźwiecki, Paweł Markiewicz

Olimpijczycy Lubelszczyzny - Dariusz Słapek, Maciej Powała-Niedźwiecki, Paweł Markiewicz

czwartek, 21 listopada 2019

Bez wątpienia walorem pracy jest  jej przejrzystość i logiczny układ. W każdym przypadku Autorzy przedstawiali biogram, pod którym umieszczali bibliografię, a następnie tam, gdzie było to możliwe dodawali wypowiedź olimpijczyka, z którym wcześniej przeprowadzili rozmowę. Przyznaję też, że praca napisana jest piękną polszczyzną. Twierdzę, że jest to jedna z najlepszych, pod względem metodologicznym, ale też ze względu na atrakcyjność materii, znanych mi prac z obszaru „biografistyki olimpijskiej”. Nie mam wątpliwości, że zainteresuje ona sympatyków sportu w całym kraju.

Z recenzji dr. hab. Artura Pasko, prof. UwB


 

Rzeczy drobne i zabawne - Piotr Choynowski

Rzeczy drobne i zabawne - Piotr Choynowski

poniedziałek, 18 listopada 2019

Redakcja naukowa: Monika Gabryś-Sławińska, Aleksander Wójtowicz

Opracowała: Agnieszka Stańczak

Istotny jest walor ponadczasowy większości tekstów Choynowskiego, które, niezależnie od minionych lat, poruszają wciąż aktualne problemy. Dlatego słuszna wydaje się ponowna publikacja książki, zwłaszcza iż edycja z roku 1964, okrojona przez cenzurę i dostosowana do postulatów literatury zaangażowanej zgodnie z rozumieniem ówczesnych władz, została opublikowana niejako wbrew koncepcjom samego autora, który w wydaniu z 1930 wyraźnie przeredagował swoją książkę, tak aby zerwać z kontekstem epoki i uczynić z niej pozycję uniwersalną. […] Dodatkową zaletą recenzowanej publikacji jest polszczyzna, którą się Choynowski posługuje, a dziś, w czasach licznych zabiegów zmierzających do uproszczenia języka polskiego, Rzeczy drobne i zabawne są godne przypomnienia właśnie ze względu na walory dydaktyczne i estetyczne – omawianą książkę i zawarte w niej teksty świetnie się po prostu czyta.

Z recenzji dr. hab. Marka Kochanowskiego, prof. UwB


 

Ciało, strój biżuteria w kontekście przemian kulturowych, społecznych i politycznych - red. Ewa Letkiewicz

Ciało, strój biżuteria w kontekście przemian kulturowych, społecznych i politycznych - red. Ewa Letkiewicz

środa, 6 listopada 2019

Prezentowany tom jest trzecim z serii Ciało, strój biżuteria w kontekście przemian kulturowych, społecznych i politycznych. Cykl tematyczny rozpoczęliśmy w tomie pierwszym od rozważań tytułowych zagadnień osadzonych w kontekstach XIX wieku, w tomie drugim rozpatrywane były one w uwarunkowaniach pierwszej połowy XX wieku. W odróżnieniu od dwóch pierwszych tomów, tom trzeci dotyczy kwestii znanych – przynajmniej po części – z autopsji autorom publikowanych w nim artykułów. Mankamentem tej sytuacji jest z jednej strony brak bezpiecznego dystansu czasowego, i co się z tym wiąże – możliwości przejęcia obiektywnych perspektyw obserwacji badanych zjawisk. Z drugiej strony jednak naszym atutem jest możliwość wydobycia tych ważnych, ale pozornie mało efektownych kwestii, które z historycznego oddalenia dla badaczy następnych pokoleń mogą przedstawiać się mgliście lub zniknąć z pola widzenia w gąszczu na pozór bardziej ważkich faktów.

Ze wstępu


 

SZTUKA LUBLINA – od średniowiecza do współczesności. Studia i szkice | red. Lechosław Lameński, Ewa Letkiewicz, Piotr Majewski i Jerzy Żywicki

SZTUKA LUBLINA – od średniowiecza do współczesności. Studia i szkice | red. Lechosław Lameński, Ewa Letkiewicz, Piotr Majewski i Jerzy Żywicki

czwartek, 24 października 2019

Ze zgromadzonych w książce tekstów wyłania się spojrzenie na dziedzictwo artystyczne Lublina poszczególnych epok historycznych w duchu podsumowania dotychczasowych ustaleń badawczych. Zarazem wiele z prac podkreśla decydujące osiągnięcia i zjawiska, które wyznaczały dynamikę przemian tkanki urbanistycznej i artystycznej miasta. W ten sposób opracowanie to w pewnym stopniu wydobywa tzw. „węzłowe okresy” dla przemian i rozwoju sztuki Lublina, które określiły jej charakter i – jako takie – stanowią najważniejsze punkty odniesienia dla zrozumienia palimpsestowej struktury dziedzictwa artystycznego miasta. Zdajemy sobie sprawę, że wiele wątków z tej bogatej historii zostało pominiętych czy omówionych przyczynkowo, w duchu postulatów zachęcających do podjęcia badań szczegółowych. Mając świadomość wybiórczego charakteru poszczególnych tematów, niniejszą publikację traktujemy więc jako przyczynek do wyznaczenia kolejnych obszarów badawczych oraz jako próbę spojrzenia na znane tematy w perspektywie nowoczesnych badań i metodologii. Mamy też nadzieję, że oddawana dziś do rąk Czytelników publikacja zainicjuje nowy etap dyskusji nad spuścizną artystyczną Lublina i wskaże kolejne perspektywy badań na przyszłość.

Od Redakcji (fragment)


 

Język a komunikacja w afazji - Jolanta Panasiuk

Język a komunikacja w afazji - Jolanta Panasiuk

wtorek, 8 października 2019

Monografia Jolanty Panasiuk ma walory, które dotyczą nie tylko bogatego materiału badawczego, ale też nowoczesnego podejścia do zagadnień opisu zaburzeń mowy u osób po uszkodzeniach lewej półkuli mózgu. Autorka wyszła poza ramy lingwistycznej analizy zaburzeń afatycznych z konstatacją miejsca uszkodzenia w ośrodkowym układzie nerwowym, które to podejście dominowało w prowadzonych badaniach klinicznych. Przedmiotem rozważań nie jest jedynie afazja, lecz człowiek z poważnym defektem mowy. Autorka należy do pierwszych badaczy w kraju, którzy podjęli kierunek badań zainicjowany przez Olivera Sacksa w 1979 r. w odniesieniu do pacjentów psychiatrycznych w Anglii i Aleksandra R. Łurię w Rosji z początkiem lat 70. ubiegłego wieku w odniesieniu do chorych neurologicznie.

Jolanta Panasiuk w badaniach odeszła od statycznego pojmowania afazji i zanalizowała to zjawisko dynamicznie w ujęciu rozwojowym. To pozwoliło Jej spojrzeć na osobę z uszkodzeniem mózgu, która podejmuje próby radzenia sobie w codziennych sytuacjach życiowych, przezwyciężania trudności w komunikowaniu się z otoczeniem. Opisała również problemy osób chorych w spostrzeganiu i ocenie ich sytuacji, wskazała na braki w rozumieniu emocji, motywacji i kontroli własnych zachowań. Dzięki takiemu podejściu konstatowała różnice w zachowaniach wielu chorych, niezależnie od natężenia zaburzeń mowy. […] Autorka jest także świadoma, że stan funkcjonalny badanych osób nie jest trwały, może być modyfikowany przez różne czynniki dodatkowe: organiczne, psychologiczne, sytuacyjne. Dlatego chorych badała w przedziale kilku tygodni, kilku miesięcy, a nawet kilku lat. Takie podejście ma uzasadnienie w postępach neurofizjologów, psychofarmakologów, neurologów, którzy dokumentują znaczenie plastyczności ośrodkowego układu nerwowego oraz mechanizmów adaptacyjnych, decydujących o kompensacji zaburzeń, co jest wyznacznikiem skuteczności oddziaływań rehabilitacyjnych logopedów, neuropsychologów i neuropsychiatrów.

Z recenzji prof. dra hab. Marcelego Klimowskiego